Το χρονικό ενός προαναγγελθέντα φόνου

Διαβάζοντας τις δηλώσεις της Χ.Α. σχετικά με τα αντιλαϊκά μέτρα μένουμε στο κομμάτι παρακάτω:

“Τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, οι δημεύσεις κατοικιών και η ανεργία θα επιφέρουν την οριστική διάλυση του κοινωνικού μας ιστού και τη μαζική φυγή της ελληνικής νεολαίας στο εξωτερικό. Αντί να διώχνουμε τους Έλληνες πρέπει άμεσα να διώξουμε τους λαθρομετανάστες από τη χώρα ώστε να απελευθερωθούν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και να ανασάνει η ελληνική κοινωνία.”

Αν και εν μέρει θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε πως οι μετανάστες αποτελούν κατά βάση και κατά κανόνα φθηνά εργατικά χέρια, το επιχείρημα ότι οι μετανάστες μας έχουν πάρει όλες τις δουλειές παραμένει αβάσιμο χωρίς καν προσπάθεια σκέψης. Οι δουλειές στον ιδιωτικό τομέα ιστορικά χάνονταν εξαιτίας της μετακίνησης του ενδιαφέροντος της οικονομίας σε διαφορετικούς κλάδους και του ανοίγματος της αγοράς προς ξένες επιχειρήσεις.

Έτσι ήταν λογικό ακόλουθο, με μια ελεύθερη αγορά, μια εταιρία που παιδάκια στη Κίνα φτιάχνουν τα παπούτσια με 20 λεπτά (€) την ημέρα 100 ζευγάρια παπούτσια, να έχουν χαμηλότερες τιμές από ένα τσαγκάρη που θα σου έφτιαχνε το παλιό σου το παπούτσι. Σε αυτό το κόλπο βάλε και τη δημιουργία της καταναλωτικής κοινωνίας από τους διαύλους επικοινωνίας που μας σφυροκοπούν καθημερινά με χιλιάδες μηνύματα για το πως να ζήσουμε (από το τι χρώμα ρούχα θα φοράμε, μέχρι το πόσο λεπτοί θα πρέπει να είμαστε για να είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί).

Είναι επίσης λογικό ακόλουθο κάποια γραμματέας να έχει αντικατασταθεί από ένα αυτόματο τηλεφωνητή και ένα λάπτοπ και το διαδίκτυο, εφόσον για έναν εργοδότη το πρώτο θα κοστίσει ώρες δουλειάς καθημερινά, ασφάλειες, άδειες κ.ο.κ, ενώ το δεύτερο μερικές εκατοντάδες ευρώ εφάπαξ (και δεν θα βάφει και τα νύχια του όλη την ώρα το λάπτοπ).

Έτσι λοιπόν οι μετανάστες έχουν μείνει να πλαισιώνουν ποιές δουλείες; Αυτές που η ασφάλεια είναι μια λέξη που μοιάζει σα ψέμα και οι συνθήκες εργασίας είναι βγαλμένες από έναν αιώνα πριν, στην καλύτερη. Βέβαια τέτοιες δουλειές είναι επίσης κατάλληλες και για ανθρώπους οι οποίοι λόγω κοινωνικών καταστάσεων δεν μπόρεσαν να πάρουν τη μόρφωση του κουτιού που θα τους προσέφερε ένα λύκειο και ένα πανεπιστήμιο για να βγουν στην αγορά εργασίας έτοιμα ρομποτάκια και έτσι είναι καταδικασμένοι να ψάχνουν δουλειές χωρίς απαιτήσεις. Και αν και θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η μερίδα των Ελλήνων πολιτών είναι αρκετά μεγάλη, δεν έχει να κάνει με το ότι οι μετανάστες είναι το αίτιο. Το αίτιο είναι οι εργοδότες.

Βλέπεις ο Έλληνας εργαζόμενος θα θέλει όπως είναι φυσικό να ασφαλιστεί και να πληρώνεται κανονικά (παράλογο;). Ακόμα και αν δεχτεί να μην ασφαλιστεί και να δουλεύει με μαύρα λεφτά, υπάρχει το ενδεχόμενο να κάνει καταγγελία σε κάποια επιθεώρηση εργασίας και να βρει ο βολεμένος εργοδότης το μπελά του. Από την άλλη, κάποιος που δεν έχει απαιτήσεις και πρέπει απλά να δουλέψει για να βγάλει κάτι έτσι ώστε να αγοράσει τα βασικά για να ταΐσει την οικογένεια του, σε συνθήκες εξαθλίωσης. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν θα κάνει μούγκα και θα πρέπει να κάνει μούγκα για να κρατήσει τα λιγοστά που θα πέρνει για να ζήσει απλά.

Και ας μη ξεχνάμε ότι, ακόμα και δουλειές όπως καθαριστές/στριες, είναι επίσης OUTSOURCED σε πολυεθνικές εταιρίες (βλ. ISS) καθώς και μια πληθώρα τέτοιων εργασιών παρόμοιων, στις οποίες οι εταιρίες αυτές έχουν επίσης πάλι, ως σκοπό τους φυσικά το κέρδος. Έτσι οι ώρες και οι συνθήκες εργασίας είναι τόσο σκληρές που συχνά ένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αντέξει και πολύ. Έτσι οι μόνοι φυσικά που μπορούν να πλαισιώσουν τέτοιες θέσεις είναι οι μετανάστες για τους λόγους που αναφέραμε παραπάνω.

Στην τελική το λογικό συμπέρασμα είναι το εξής. Το κύριο αίτιο αυτής της κατάστασης στον εργασιακό μεσαίωνα είμαστε μόνο εμείς. Αυτοί που δεν μίλησαν όταν κόβονταν οι μισθοί. Οι εργοδότες που είχαν πολλαπλάσιο κέρδος εις βάρος των μεταναστών αλλά και η κοινωνία που το θεωρούσε πράγμα απόλυτα λογικό. Αυτοί που δεν μίλησαν για αυτά τα θέματα γιατί δεν τους αφορούσαν προσωπικά. Αυτοί που δείλιασαν να μιλήσουν για να μη χάσουν τις τότε συνθήκες σκλαβιάς με το φόβο της απόλυσης που στην τελική ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντα φόνου. Και τώρα πάλι σιωπή. Τώρα έχουμε αφήσει να μας κυριεύσει ο φόβος περισσότερο από ποτέ, και βγάλαμε για βόλτα τους εφιάλτες μας να μας καθαρίσουν την πραγματικότητα.

Ως πότε;

Άρθρο από: Χόβολη

Advertisements

Tags: , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: